Naturalna stopa bezrobocia – jest to suma bezrobocia tarciowego i strukturalnego, która nie uwzględnia cyklicznych skutków bezrobocia (np. recesji). Jest to najniższa stopa bezrobocia, jaką stabilna gospodarka może spodziewać się osiągnąć, biorąc pod uwagę, że pewne napięcia i bezrobocie strukturalne są nieuniknione. Ekonomiści nie zgadzają się co do poziomu wskaźnika naturalnego, z szacunkami sięgającymi od 1% do 5%, lub co do jego znaczenia – niektórzy kojarzą go z „nie przyspieszającą inflacją”. Szacowana stopa procentowa waha się w zależności od kraju i od czasu do czasu.

Bezrobocie deficytowe w popycie (znane również jako bezrobocie cykliczne) – W ekonomii Keynesa, każdy poziom bezrobocia przekraczający naturalną stopę wynika prawdopodobnie z niewystarczającego popytu na towary w całej gospodarce. Podczas recesji łączne wydatki są niewystarczające, co powoduje niedostateczne wykorzystanie nakładów (w tym pracy). Według Keynesa zagregowane wydatki można zwiększyć, według Keynesa, poprzez zwiększenie wydatków konsumpcyjnych (C), zwiększenie wydatków inwestycyjnych (I), zwiększenie wydatków rządowych (G) lub zwiększenie netto eksportu minus import (X-M), ponieważ AE = C + I + G + G + (X-M). Więcej o pracy: http://brascorecruitment.pl/pracodawca/blog/

szukam elektromonteraNeoklasyczni ekonomiści postrzegają rynek pracy jako podobny do innych rynków, ponieważ siły popytu i podaży wspólnie określają cenę (w tym przypadku stawkę wynagrodzenia) i ilość (w tym przypadku liczbę zatrudnionych osób – z ofert pracy dla elektryka).

Rynek pracy różni się jednak na kilka sposobów od innych rynków (takich jak rynki towarów czy rynki finansowe). W szczególności rynek pracy może działać jako rynek nierozliczeniowy. Podczas gdy zgodnie z neoklasyczną teorią większość rynków szybko osiąga punkt równowagi bez nadmiernej podaży i popytu, może to nie być prawdą w przypadku rynku pracy: może mieć on utrzymujący się poziom bezrobocia. Kontrastowanie rynku pracy z innymi rynkami również ujawnia utrzymujące się wyrównawcze różnice pomiędzy podobnymi pracownikami.

Modele, które zakładają doskonałą konkurencję na rynku pracy dla elektryka, jak omówiono poniżej, stwierdzają, że pracownicy uzyskują marginalny produkt pracy.

Neoklasyczny model mikroekonomiczny a oferta pracy dla elektryka

Model neoklasycystyczny analizuje kompromis pomiędzy czasem wolnym a godzinami pracy.
Gospodarstwa domowe są dostawcami pracy. W teorii mikroekonomicznej zakłada się, że ludzie są racjonalni i dążą do maksymalizacji swojej funkcji użytkowej. W modelu rynku pracy ich funkcje użytkowe wyrażają kompromisy preferowane pomiędzy czasem wolnym a dochodem z czasu pracy. Są one jednak ograniczone liczbą dostępnych im godzin w ofercie pracy dla elektryka.

Wynagrodzenie godzinowe, k oznacza łączną liczbę godzin pracy i czasu wolnego, L oznacza wybraną liczbę godzin pracy, a A oznacza ilość godzin wolnego czasu wolnego. Problemem jednostki jest maksymalizacja użyteczności U, która zależy od całkowitego dochodu dostępnego na wydatki konsumpcyjne, a także od czasu spędzonego w czasie wolnym, podlegającym ograniczeniom czasowym, w odniesieniu do wyboru czasu pracy i czasu wolnego.